Get Adobe Flash player

   Listopadowy czas zadumy sprzyja wspomnieniom. Myśli biegną ku tym osobom, których już nie ma pośród żywych, a które pozostawiły po sobie piękne świadectwo życia pełnego szlachetnych czynów. To właśnie wielcy nieobecni  są wciąż żywi w swoich dziełach, w zaklętych słowach prozy i poezji.

Te słowa ciągle wzywają do refleksji i zamyśleń nad tym co ulotne i kruche. Wzywają do rozmyśleń nad losem człowieka i świata. Poeci również tęsknią za krajem dziecięcego szczęścia, ciepłem rodzinnego domu, miłości rodziców i bliskości rodzeństwa. Wspominają miejsca swego bytu, miejsca bliskie sercu i tak bardzo ukochane. W swoich wierszach przypominają o ważnych i bezcennych darach życia: miłości, przyjaźni, obecności bliskich i kochanych osób, piękna przyrody …  Przypominają o początku i końcu każdego istnienia.

Tym razem w zaduszkowych wspomnieniach przypomniano sylwetki i wybrane wiersze cenionych i wybitnych polskich poetów, którzy pozostawili po sobie przedziwne świadectwo słowa.

W ich zaszczytnym gronie znaleźli się m.in.: Konopnicka, Szymborska, Tuwim, Lechoń, Staff,…           Na spotkaniu wykorzystano wiersze, które najbardziej oddają atmosferę zaduszkowej pamięci. Przy każdym z wymienionych poetów padły słowa wdzięczności za pozostawione wiersze i zapłonął symboliczny płomień wiecznej pamięci… 

Tych niezwykłych wrażeń ze świata poezji doznali Uczestnicy Warsztatu Terapii Zajęciowej CARITAS w Parczewie, którzy poraz kolejny okazali się jakże wiernymi słuchaczami i odbiorcami żywego słowa zapisanego w nieśmiertelnych wierszach.